Drugi list św. Klary do Agnieszki Czeskiej
1Córkę Króla królów, służebnicę Pana
panujących (por. Ap 19, 16; 1 Tm 6, 15), godną oblubienicę Jezusa Chrystusa, a przeto
szlachetną królową, panią Agnieszkę, 2pozdrawia Klara, nieużyteczna i
niegodna służebnica ubogich pań, i życzy jej nieustannego życia w najwyższym
ubóstwie.
3Dziękuję Dawcy łask, od którego zgodnie z wiarą pochodzi każde dobro i
wszelki dar doskonały (Jk 1, 17), że przyozdobił cię takim blaskiem cnót i wsławił
oznakami tak wielkiej doskonałości, 4że jako gorliwa naśladowczyni Ojca
doskonałego (por. Mt 5, 48) stałaś się doskonała, aby Jego oczy nie widziały w tobie
nic niedoskonałego (por. Ps 135, 16).
5Jest to doskonałość, dzięki której sam Król złączy się z tobą w
komnacie niebieskiej, gdzie w wielkiej chwale zasiada na gwiaździstym tronie, 6ponieważ
zlekceważyłaś dostojeństwo królestwa ziemskiego i ofiarowane małżeństwo z cesarzem
wydało ci się za mało godne, 7zostałaś gorliwą zwolenniczką
najświętszego ubóstwa i w duchu wielkiej pokory i najżarliwszej miłości poszłaś
śladami Tego (por. 1 P 2, 21), który cię przyjął jako oblubienicę.
8Wiem, że jesteś bogata w cnoty, wystrzegam się więc rozwlekłego pisania,
aby cię nie męczyć zbytecznymi słowami, 9choć tobie żadne słowo nie
wydaje się zbyteczne, jeśli może przynieść ci pociechę. 10Jedno jest
konieczne (Łk 10, 42) i to jedno kładę ci do serca, przez miłość Tego, któremu się
oddałaś na świętą i miłą ofiarę (por. Rz 12, 1); 11pamiętaj
o swym postanowieniu jak druga Rachel i miej zawsze przed oczyma swą zasadę:
przestrzegaj, czego przestrzegasz, czyń, co czynisz, i nie ustawaj (por. Pnp 3, 4),
12lecz krokiem szybkim i lekkim, nie urażając stopy, żeby nie przylgnął do niej
nawet pył, 13podążaj bezpiecznie z radością, ochoczo i ostrożnie
ścieżką szczęśliwości.
14Nikomu nie wierz, z nikim się nie zgadzaj, kto by cię chciał oderwać od
tego postanowienia, kto by ci był zgorszeniem (por. Rz 14, 13) w drodze, abyś spełniła
swe śluby wobec Najwyższego z taką doskonałością, z jaką cię powołał Duch
Pański (Ps 50, 14).
15Abyś w tym mogła bezpieczniej kroczyć drogą przykazań Pańskich (por. Ps
119, 32), trzymaj się rady czcigodnego naszego Ojca, brata Eliasza, ministra generalnego;
16ceń ją wyżej nad rady innych i uważaj za najdroższy skarb.
17A jeśli będzie ci kto mówił co innego lub dawał inne rady szkodliwe dla
twej doskonałości, niezgodne z twoim boskim powołaniem, to mimo należnej czci, nie
słuchaj jego rady, 18lecz, uboga dziewico, obejmij ramionami ubogiego
Chrystusa.
19Patrz na Niego, który dla ciebie został wzgardzony; stań się dla Niego
wzgardzona na tym świecie i idź za Nim. 20Dostojna królowo, twój
Oblubieniec, najpiękniejszy spośród synów ludzkich (Ps 45, 3), stał się dla twego
zbawienia najlichszym z ludzi, był wzgardzony, zbity, poraniony przez biczowanie (por. Mt
19, 20; 27, 26) na całym ciele i zmarł wśród męczarni na krzyżu; wpatruj się w
Niego, rozmyślaj o Nim, uwielbiaj i staraj się Go naśladować.
21Jeśli będziesz z Nim cierpieć, będziesz z Nim królować (por. Rz 8, 17;
2 Tm 2, 12); jeśli będziesz dzielić z Nim ból, będziesz dzielić radość; jeśli
będziesz umierała z Nim na krzyżu męczeńskim (por. 2 Tm 2, 11), będziesz mieszkała
z Nim w niebie (por. Ps 110, 3) w chwale świętych, 22a imię twoje
zostanie zapisane w księdze życia i będziesz sławna wśród ludzi (Ap 3, 5). 23Dlatego
będziesz miała wieczny udział w chwale królestwa niebieskiego zamiast rzeczy ziemskich
i przemijających, w dobrach wiecznych zamiast krótkotrwałych i żyć będziesz na
wieki wieków.
24Żegnaj, siostro i pani najdroższa ze względu na Pana twego Oblubieńca,
25i staraj się w swych pobożnych modlitwach polecać Panu (por. Dz 14, 22) mnie i
moje siostry. Cieszymy się z dobra wszystkiego, które Pan sprawia w tobie swą łaską. 26Jak
najserdeczniej polecaj nas również swoim siostrom.